· 

CORONA(tion Street)

Sociale afstand tijdens corona virus

Coronation Street is een Britse tv-soap waarvan de eerste aflevering werd uitgezonden op 9 december 1960. Mijn definitie van een soap is: een hoop geklets en onzin met daarnaast ook humor, samengeperst in een aantal minuten;-) En dat jaren achter elkaar. Niet mijn piece of cake maar hé, veel mensen vonden het geweldig; prima toch?

Amsterdam lege straten door corona virus

Corona. In een volgend leven droom ik vast nog van dat woord, we worden ermee overspoeld. En daarom komt een soort soapgevoel bij mij naar boven! Er wordt veel gekletst en zelf ingevuld. En er wordt flink geoordeeld zonder gefundeerde onderbouwing.

 

Het valt me ook nu weer op dat Nederland bijzonder veel stuurmannen telt, maar we hebben te weinig wal helaas. Wat zij roepen raakt vaak ook kant noch wal! Ik ben zelf heel selectief in wat ik tot mij wil nemen qua nieuws en dat blijf ik nu ook doen. Wel geïnformeerd blijven maar niet verzuipen in onrust en onwaarheden en zeker niet klakkeloos alles voor waar aannemen. Gezond verstand hebben we niet voor niets!

IK HAMSTER

Kaartenhuis van kaartspel op steen buiten

Of ik hamster? Jazeker, maar geen levensmiddelen, zeep, medicijnen of toiletpapier. Ik hamster goed nieuws. Er zijn (ook nu) regelmatig zonnestraaltjes te vinden die ik als een spons absorbeer. Helder water in Venetië. Even een stuk minder uitstoot door welk vervoer dan ook. Mensen die erachter komen dat er ook een leven is zonder scherm, in welke vorm dan ook. Die weer als gezin samen aan tafel zitten tijdens de maaltijden.

 

Mensen die 'ouderwetse' spelletjes weer ontdekken. Die de meest geweldige oplossingen voor het mondkapjesprobleem presenteren. Ga zo maar door. Ik weet wel: als dit virus onder controle is herneemt het leven zijn 'normale' gang maar stiekem hoop ik dat er, ondanks alle narigheid en ongemak toch ook dingen geleerd zijn. Lessen die een dusdanige diepe indruk achtergelaten hebben dat ze ten goede gebruikt kunnen worden. Maakt niet uit wát dat dan is, alles is winst want we waren met zijn 17 miljoenen niet altijd goed bezig en dan heb ik de rest van de wereld niet meegeteld...

Eten op telefoon

ZEGENINGEN? JAZEKER!

Ik tel ze vaak, want ik weet dat veel mensen het slechter hebben! Ik ben een (naar ikzelf denk) normale, redelijk gezonde, hardwerkende vrouw, begin risicogroep met een eenvoudig seniorenapparteflat. Ik heb een normale baan en een normaal salaris. Boem, dat zijn al 5 zegeningen! Snap je? Ik ga nog even door. Ik heb:

  • een geweldige zwarte kater
  • superlieve naasten (kinderen, kleinkinderen, vrienden en buren)
  • verwarming
  • warm en koud stomend water
  • een normale voorraad eten en drinken en een normale voorraad toiletpapier;-)
  • een heerlijk balkon waar ik al veel planten zie uitlopen
  • vrije tijd
  • superhobby's (check deze website)
  • een fijn warm bed
  • een tv
  • gevoel voor humor
  • behoorlijk vrede met mezelf (kan altijd beter natuurlijk)

HEB JE WAT TIJD OVER?

Dit zijn 17 zegeningen en ik weet zeker dat ik nog het een en ander vergeten ben. Ik schrik ervan als ik nu zo vaak mensen hoor vragen: wat moet ik toch doen met de kinderen? Ik stel voor om eens aan tafel te gaan zitten met pen en papier. Of viltstiften, nog leuker. Schrijf allemaal eens op wat je wél hebt, ook en juist nú, in deze gedwongen situatie. Hang er een prijsje aan vast: wie de meeste zegeningen noteert krijgt.....vul zelf maar in:-) Je zult verbaasd zijn hoeveel je al als vanzelfsprekend beschouwde.

 

Je zult erachter komen hoeveel je al bezit. Je zult beseffen dat je toch nét even rijker bent dan je dacht. Empatisch vermogen, dat ben ik vergeten te noemen hierboven. Vaak is dat een zegen, soms ook moeilijk, maar ik zou het niet willen missen! Ik sta regelmatig even stil bij slachtoffers die zijn gevallen door situaties die ze zelf nooit gewild hebben, waar ze normaal gesproken nooit voor gekozen zouden hebben. En dan heb ik het niet alleen over het huidige virus, maar veel breder. 

Mensen samen omamen

HOUDBARE SAAMHORIGHEID

Vanochtend zag ik een video die gisteravond was opgenomen ergens in Amsterdam. Een hele buurt hing uit het raam en zong mee met 'You'll never walk alone'. Echt prachtig, maar ik kreeg om een andere reden tranen in mijn ogen. Wat is het toch dat wij mensen een ramp nodig hebben om saamhorig te kunnen zijn? Ken je dat gevoel, je ziet iets moois en denkt: 'Ja, zó moet het! Zo hoort het te zijn! Zo is het bedoeld.'

 

Waarom alleen nu klappen voor iedereen die Nederland 'draagt' op dit moment? Tuurlijk, zij staan aan het front en daar mag, móét zelfs, waardering voor uitgesproken worden. Maar als straks alles weer 'normaal' is, kunnen we dan een beetje doorgaan met de saamhorigheid? Want die is, meer nog dan veel levensmiddelen, heel lang houdbaar!

De wereld verandert staat in de krant

Pin voor later

Corona virus overwinnen

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Ronald (zaterdag, 21 maart 2020 16:41)

    Wat goed verwoord. Laten we hopen dat er wat blijft
    « Hangen » van de huidige saamhorigheid en één zijn.
    Maar heel eerlijk? Ik betwijfel dat. Kijk naar wat de rijke mensen nu aan het doen zijn. X

  • #2

    Gerda (maandag, 23 maart 2020 09:27)

    Mooi geschreven weer! Hebben..... zegeningen, empathie, saamhorigheid. Het eerste woord maakt het voor veel mensen moeilijk om te beseffen hoe kostbaar de andere drie zijn.
    Ik kan alleen maar hopen dat het besef komt dat als we zo doorgaan het straks hebben gehad. �