· 

DETOXEN

Detox toilet wc papier

Wil ik het hier over hebben? Ja, waarom niet, het hoort bij het leven. Wil jij dit lezen? Geen idee, je kunt stoppen wanneer je wilt. Ik weet wel dat we dit allemaal kennen en altijd op een moment dat het absoluut niet uitkomt.

 

Nou zitten we er nooit op te wachten, maar als het dan toch moet, liever op een moment dat we ‘veilig’ zijn. Betrekkelijk veilig dan want het voelt altijd als een overval!

Toiletvrouwtje

En waar hebben we het dan over? Diarree. Waaaaat??? Nou gewoon, diarree! Moet dat nou? Nee, het moet niet maar ik wil er toch één blog aan wijden (je kunt nu stoppen met lezen als je te teergevoelig bent).

 

Ik heb er in ieder geval herinneringen aan en die deel ik gewoon met jou. Wees niet bang, ik ga niet tot het uiterste; ik zal de foto's netjes houden en wees blij dat ‘geurblogs’ nog niet uitgevonden zijn;-)

 

Wat is diarree? Volgens Wikipedia: Het woord diarree is afgeleid van het Grieks [δια ["dia"]= door, ρεω ["reo"] = stromen] en betekent 'doorstromen'. Persoonlijk kan ik blij worden van zo’n uitleg want het suggereert detoxen en dat is goed voor ons. Lekker schoon worden van binnen, wie wil dat nou niet? Eerlijk? Op deze manier? Niemand dus. Vermoed ik.

DETOX OP DE VERKEERDE PLEK

Vrouw in de tram

Jaren geleden hoorde ik over iemand die in een volle tram zat toen het haar overviel. Vreselijk! Het erge is, je voelt het aankomen en je kunt er meestal niets, maar dan ook helemaal niets tegen doen. De natuur gaat zijn gang en normaal gesproken kunnen we daar aardig mee leven, maar van deze natuurlijke gang zijn wij een beetje huiverig.

 

Weg eigen wil, weg onafhankelijkheid, weg vrijheid, weg regie. We kunnen geen kant op maar…, positief als ik altijd ben troost ik me met de gedachte dat arm en rijk ermee te maken heeft. En aangezien mijn brein geen moeite heeft met iets in gedachten voor me zien levert het ook nog wel eens hilarische beelden op. Behalve als ik het zelf aan voel komen…

X-BENEN

Winkelstraat

Een van mijn herinneringen betreft een dag (± 1986) dat ik hier in het dorp aan het winkelen was. Kids nog jong en op school dus lekker even tijd voor mezelf. Alles ging goed tot ik over de grootste winkelstraat liep en mijn hele wezen begon te beseffen dat er een flinke ‘detox’ aan zat te komen.

 

O crisis, o crisis, O CRISIS!!! Ik zou wel eens een video willen zien van mezelf op dat moment want je past volgens mij al onbewust je loopstijl aan en die zal verre van elegant zijn geweest! Het kan niet anders dan dat zichtbaar was voor iedereen dat ik de komende 10 minuten een heel zwaar leven zou gaan krijgen!

 

Ik weet nog wel dat ik mijn benen in de X-stand heb gegooid. Daarmee houd je het niet echt tegen maar je moet wat hè? Ik bedoel, je hebt die benen toch bij je dus waarom niet een reddingsplan bedenken dat waarschijnlijk niet gaat werken, maar waarvan je achteraf altijd kunt zeggen dat zelfs plan-X niet hielp.

Gekruiste benen met rode gympen aan de voeten

Je zult het niet geloven maar ik heb het gered zonder dat ik hoger in mijn schoenen kwam te staan. Hoe? Ik naderde C&A. Met grote etalages.

 

Waar niks in te zien was omdat het uitverkoop was. Maar mijn X-benen wankelden me richting ramen en ik heb nog nooit zo geboeid een etalage bekeken. Althans, ik hoop dat het er zo uitzag voor de rest van het winkelend publiek.

 

Ik heb me gefocust op het enige wat er te zien was: een groot bord met de boeiende tekst ‘SALE’ en ik ben gaan knijpen. Met mijn billen. Met mijn brein. Met mijn hele wezen. Ik heb (‘m) nog nooit zo geknepen! En ik heb zeker 5 minuten in mijn hoofd deze mantra herhaald: ’Niet handig, niet nu, niet hier, niet ik.’ Misschien toch maar goed dat er geen video van is;-)

 

Maar… na een paar minuten (uren in mijn beleving) zakte het af en uiteindelijk durfde ik me voorzichtig te bewegen. Een paar mensen keken me aan met een meewarige blik en ik zag ze denken: “Ze ziet zeker voor het eerst een ‘SALE’, onder welke steen is die vandaan gekropen?”

 

Ik zal je vertellen dat ik op dat moment (bijna letterlijk) sch..t had aan wat men dacht van mij. Ik ben naar mijn fiets gewaggeld, heb gereden alsof het elektrische exemplaar al was uitgevonden, ben veilig thuisgekomen en heb intens genoten van wat ik op dat moment het mooiste toilet ter de wereld vond!

 

Heb beduidend minder genoten van de spierpijn achteraf. Nooit geweten dat er zoveel spieren in een achterwerk zitten!

SPUITGASTJE

Kleine jongen op de hoek van een straat met oude huizen

Maar er is nog een herinnering. Aan een klein mannetje dat hulpeloos op een hoek van een straat stond. Ik bracht die dag Dochters naar de basisschool; de oudste fietste zelf en de jongste achterop bij mij. Vlakbij het schoolgebouw stond op de hoek van de straat een ventje van een jaar of 6.

 

Broekje op de enkels en helemaal onder de ‘detox’, van zijn middeltje tot aan de puntjes van zijn schoenen. Ach, en het was koud die dag! Eén blik op het mannetje (kennelijk zonder ouder in de buurt) maakte dat ik in sneltreinvaart mijn spruiten het schoolplein oplanceerde en ze nariep: “Ik breng je niet naar binnen, even iemand helpen, zie jullie straks weer!”

 

Snel terug naar de bewuste hoek; het kleine spuitgastje stond er nog steeds. Kon ook niet anders, want het is lastig lopen met je broek op je enkeltjes. Het was hem overvallen en het enige dat hij blijkbaar had kunnen bedenken is die vieze broek uitdoen.

 

Ik vroeg of zijn moeder thuis was en of hij me de weg kon wijzen. Ja, en dat kon hij. Ik vroeg hem of hij zijn broek toch weer even op kon trekken want dan kon hij achterop mijn fiets. Dat deed hij. Och, ik had zo met hem te doen.

 

Dus daar reed ik met mijn geurende vreemdelingetje achterop, op zoek naar moeders;-) Die woonde gelukkig dichtbij, was inderdaad thuis en heeft haar zoon meteen in bad gestopt. Toen hij lekker warm zat te weken bekeek moeder mijn jas en zei dat ze de stomerij zou betalen.

 

Huh? Ah, ventje had afgegeven. En mijn fietstassen konden ook wel een poetsbeurt gebruiken! Het maakte me niet uit. Ik had zo met dit mannetje te doen! Er was hulp nodig en die bied je dan gewoon!

THUIS DETOXEN

Vrouw bij houten buiten toilet

Eigenlijk heb ik vaak mazzel gehad bedenk ik nu. Ik schijn het liefst te 'detoxen' als ik thuis ben en in de vroege ochtend. Ook niet leuk maar toch de beste plek om de regie uit handen te geven;-) 

 

Nou heb je toch de hele blog gelezen! Viel mee nietwaar? :-D

 

Meer broodje ik doormekaar

Bewaarpin

Pin broodjeik detox

Reactie schrijven

Commentaren: 0