· 

HOE OUDER HOE HETER

Bloemen, pepers, walnoten, aardappelen

Nee, nee, nee, ja oké ik snap het. Die titel hè? Ik weet wat je dacht! Ik beloof je bij dezen dat ik daar echt een heel blog aan ga wijden, maar nu even niet. Dit blog gaat over mijn groei van soepuitblikopwarmer tot versepizzabakker. Van verbrandekoekjesmaker tot pralinébonbonmaker. Van flauwetenbereider tot rodepeperverslinder.

Toko, Indonesisch eten, kruiden, hete gerechten

Sinds een paar jaar heb ik het koken en bakken herontdekt. En daarmee bedoel ik niet dat ik jaren niet heb gekookt maar er is weer meer interesse voor het spitten naar recepten en deze ook uitproberen.

 

Mijn voorraad kruiden is aanzienlijk uitgebreid, zo ook de hoeveelheid rode pepers (bijvoorbeeld Madam Jeanettes) in mijn vriezer. In een toko ben ik bijna niet te houden en met mijn weegschaal heb ik een haat/liefdeverhouding.

 

In veel dingen ben ik rustiger geworden naarmate de jaren zich opstapelden, maar ik heb een soort kook-ADHD ontwikkeld. Sinds ik 24-Kitchen een tijd gevolgd heb heeft mijn keuken zich meer gevuld (en als ik niet oppas ik ook). Deze liefde voor koken en bakken is altijd sluimerend aanwezig geweest, maar stuwt zich nu een weg naar buiten. Waarom nu pas?

Rode kool, groente

Na de lagere school mocht ik naar de ULO. Die was recht tegenover mijn ouderlijk huis in Apeldoorn; alleen de straat oversteken en zo het schoolplein op. Maar dat was niet mijn liefste wens. Ik wilde verder weg, op de fiets naar de huishoudschool, lekker praktijklessen volgen in o.a. schoonmaken, kleding naaien en koken. Natuurlijk kreeg je ook Nederlands, rekenen en andere saaie vakken maar dat was voor mij bijzaak. Ik was een gemiddelde leerling, geen uitblinker maar produceerde prima cijfers.

 

En nu ging ik koken. KOKEN en BAKKEN! Leuk, leuk, leuk! Thuis bakte ik wel eens eieren en kookte groentesoep, dat lukte aardig maar er moest meer zijn dan dat. Mijn moeder kookte eenvoudig maar lekker. Geen liflafjes maar groenten uit het nat met bijvoorbeeld alleen maar wat nootmuskaat erover. Geen sausjes. Nog steeds vind ik witlof, andijvie, rode kool en bloemkool het lekkerst zonder toevoegingen na het koken. Mijn moeder maakte soms nasi op haar eigen manier en ik herinner me de kleine rode stukjes sambal: heerlijk. Ah, dáár begon het dus!

HUISHOUDSCHOOL

Vrouw, lerares in lila jurk met bord eten

Ik zie nog het kooklokaal van de huishoudschool voor me, groot, de tafels in een rechthoek met gasfornuizen daartussen. Aan de kopse kant de tafel van Juf.

 

Juf was kaarsrecht, lang, dun en statig en at met mes en vork met één pink fier richting hemel. Als we klaar waren met koken moesten we een bordje opmaken en aan Juf presenteren. Tegenwoordig wordt daar veel werk van gemaakt maar wij stortten aardappelen, vlees en groente hoppa op het bordje en gingen in de rij staan tot we aan de beurt waren om ‘gekeurd’ te worden.

 

Op Jufs gezicht was nooit af te lezen of ze het lekker vond of niet. En dat vind ik zó knap, want achteraf gezien moet ze een maag van gewapend beton hebben gehad. Hoe oud waren we nou helemaal? 13 Jaar? 14? Je wist net hoe je het woord ‘zout’ moest schrijven laat staan dat je wist hoeveel er over de aardappelen moest.

 

Juf heeft vast door het slikken van veel maagbeschermers de farmaceutische industrie voor een faillissement behoed! En dan gebruikten we nog niet eens pepers! Onze school stond op een braakliggend terrein met een fietspad om er te komen en omringd door onkruid.

 

De enige plek waar niets groeide was onder de ramen van ons kooklokaal. Menig gerecht is het raam uit gelanceerd als Juf ‘naar achteren’ moest. Zo ook bijvoorbeeld mijn watergruwel. Na het proeven snapte ik wel hoe ze aan die naam zijn gekomen. Afijn, echt koken leer je dus later, als je durft te experimenteren óf echt kookles hebt gehad. Maar het was een basis, dat wel.

OP KAMERS

Poppenhuis

Ik was 18 toen ik op kamers ging wonen bij een oude dame. Het was een klein kamertje, er paste een opklapbed in, een tafeltje, twee stoelen en een kast maar wat was ik er blij mee!

 

Ik mocht gebruik maken van de badkamer, het toilet en de keuken van mijn hospita. Ik heb nog een foto uit die tijd waarop ik mijn eerste blik soep opende (nee, ook toen nog geen rode pepers).

 

Wow, zomaar voor mezelf koken! VOLWASSEN (denk je dan;-). Ik heb geen culinaire hoogstandjes geproduceerd in die periode, maar het zelfstandig wonen was erg goed voor me. Ik denk dat het goed is voor iedereen om vanuit het ouderlijk huis eerst een tijdje op jezelf te zitten. Leren echt zelf overal voor te zorgen. Ik ben zelfs van mening dat het het toekomstbeeld van menig mensenkind drastisch zou veranderen!

BAKKEN & BRADEN

Witte broodjes

4 Jaar later ging ik trouwen met Man. We kregen 2 dochters. Man, sinds lange tijd mijn ex en goede vriend, heeft veel vastgelegd op film in die tijd en ik kom daar ook regelmatig in voor.

 

Pannenkoeken bakkend en poffertjes bakkend en frietjes bakkend;-) Alleen maar dat? Nee, doordeweeks aten we vers (met soms een stukje rode peper, daar komt ie dan) maar er werd meestal op zondagmiddag gefilmd nadat we op pad waren geweest en de kids lekker speelden.

 

Ondertussen maakte ik dan een soort van fastfood. Bij mijn weten zijn er geen beelden van de taarten die ik gebakken heb voor verjaardagen, kunstig versierd met van alles. En ook niet van de witte broodjes die ik bakte voor het Paas- of Kerstontbijt. Mijn oudste dochter vond die broodjes zó lekker dat ze er alleen een beetje boter op wilde. Compliment toch?

Afvallen, te wijde kleding

Wat mij is meegevallen is dat ik altijd voor mezelf ben blijven koken, ook in de periodes dat ik alleen was. Ik kon het niet tegenover mezelf verantwoorden minder dan 5 dagen vers te koken. En nu, nu de kookliefde weer goed opgevlamd is (dankzij die pepers dus) zijn het 6 dagen geworden.

 

Die ene dag dat ik niet gezond kook en eet kan ik behoorlijk 'uit de bocht vliegen' want ik lust vrijwel alles en dan ook nog in grote hoeveelheden.

 

Ik eet een bootwerker makkelijk onder de tafel! Gelukkig ben ik ook gezegend met nóg een behoorlijke discipline: zodra ik uit mijn broeken dreig te barsten verlaag ik de hoeveelheid calorieën, ga wat meer bewegen en langzaamaan krijg ik dan weer de juiste proporties. En ja, nu zijn de pepers niet aan te slepen. In een 1-persoons maaltijd gaat nu makkelijk 1 groot exemplaar compleet met zaadjes. En dan vind ik het meestal nog niet eens heet;-)

Eettafel gedekt voor familie

Alleen op momenten dat ik gasten-aan-tafel krijg houd ik met plezier rekening met andermans eetgewoonten. Ik vraag bijvoorbeeld netjes of ze van heet houden. Of mag het heel heet zijn? Verder mag ik zelf bepalen wat ik eet en vooral hoe pittig ik het maak. En dat beperkt zich niet alleen tot buitenlandse maaltijden, want zelfs in oer-Hollandse gerechten smaakt een rode peper geweldig!

BewaarPin

Rode pepers, madame Jeanettes en andere hete spijzen

Reactie schrijven

Commentaren: 0