· 

(V)ECHT SCHEIDEN

Ouders maken ruzie, kind is verdrietig

Als kind ben je een roepende in de woestijn als je ouders in een 'vechtscheiding' liggen. Niet bij machte iets te doen tegen de haat, agressie en afgunst. Wie ziet je, wie helpt je, wie houdt van je? Hebben volwassenen enig idee wat ze hun kind(eren) aandoen? En vooral: dat een kind er levenslang last van kan hebben?

 

Ik ben ook gescheiden, in 1990. De reden? De koek was op. Er was geen sprake van vreemdgaan, mishandeling of vergelijkbare zaken. De koek was op. Als je geen liefde meer voelt voor je partner, niet op de manier zoals 'het hoort', dan kan je elkaar beter loslaten. En dat hebben we gedaan. In alle rust hebben we het samen aan de kinderen verteld. Geprobeerd het zo goed mogelijk uit te leggen. Dat was het moeilijkste dat ik in mijn leven heb gedaan! 

Illustratie volwassenen lachend

Na de scheiding pakten we elk ons leven weer op, maar er waren 2 woningen waarvan de deuren altijd openstonden. Zeker, er was een bezoekregeling en die was prima als leidraad, maar tussendoor kon er ook van alles. Als ik iets wilde bespreken wat de kinderen betreft dan vertelde ik dat aan mijn ex en meestal kwam hij dan nog diezelfde avond voor een kop koffie en overleg.

 

Op die manier wilden we er zijn voor onze dochters. Én voor elkaar, want je blijft samen de ouders. Het contact dat we regelmatig hadden was altijd met wederzijds respect, want je gunt de ander gewoon alle goeds. Dat is echt niet zo moeilijk als het misschien lijkt. Dat kan ook als die ander niet zo aardig is geweest. Dat heet loslaten.

MODELSCHEIDING

Toen mijn ex zijn huidige vrouw leerde kennen was ik een van de eersten aan wie hij dat vertelde. Hij was gelukkig en ik was heel blij voor hem. Na hun huwelijk werd daar een zoon geboren en wat waren onze dochters trots en blij met hun nieuwe broertje! Tuurlijk ging niet altijd alles van een leien dakje, dat zou wel heel zoet zijn, maar het is steeds op een constructieve manier opgelost. Tot op de dag van vandaag hebben we allemaal een goed contact met elkaar (en ja, daar hoort ook een WhatsApp-groep bij;-).

 

Onze kinderen hebben, ongelofelijk maar waar, amper last van de scheiding gehad en onze omgeving sprak van een 'modelscheiding'. Een vriendin zei toen: 'Ik hoop nooit te gaan scheiden maar als het toch zover zou komen dan wil ik het doen zoals jullie gedaan hebben'. Een fantastisch compliment, maar dat kan je niet alleen.

DAAR ZIJN ER TWEE VOOR NODIG

Voor een scheiding zoals de onze zijn twee mensen nodig én een omgeving die dit respecteert en zich er niet mee bemoeit! Dit moet je allebei willen. En waarom zou je dit niet willen? Er is, naast het verlies van je huwelijk, verder alles te winnen! Ik weet dat er mensen zijn die een veel ernstiger reden hebben om te scheiden. Absoluut! Maar ik durf te stellen dat je ALTIJD een KEUZE hebt. Zijn er geen kinderen: laat los en ga elk je eigen weg. Zijn er wel kinderen: zet alles op alles om het voor hen, en daardoor ook voor jezelf, zo goed mogelijk te doen. Dat kan, daar ben ik van overtuigd. Niks geen ge-maar, niks ervoor zetten, doen!

Illustratie gezin lachend

HOE KAN JE ZOIETS DOEN?

  • LOSLATEN en overnieuw beginnen!
  • MAAK DE KEUZE om het zo soepel mogelijk te laten verlopen
  • Afgunst en haat overboord gooien, hoe moeilijk dat ook lijkt/is. Je hóeft het niet vast te houden namelijk!
  • Wrok vreet jou op en neemt je kind(eren) altijd als toetje
  • Laat de ander altijd in zijn/haar waarde
  • Let goed op je kind(eren), geef je kind(eren) de aandacht die ze zo hard nodig hebben en hóu van ze!
  • Hoe hoog de berg ook lijkt, je komt er overheen; velen gingen je voor
  • Bedenk vast hoe je je nieuwe leven gaat inrichten; dat kan heel motiverend zijn en gun dat de ander ook
  • Alimentatie voor de kinderen, prima
  • Alimentatie voor jezelf? Niet als je kunt werken om een eigen inkomen te genereren. Kies voor zelfstandigheid als het kan of zoveel als mogelijk is
  • Een avondje zelfmedelijden mag en lucht op af en toe, maar daarna de schouders er weer onder!
  • Zorg goed voor jezelf dan zorg je ook goed voor anderen
  • Neem afstand van alle kwaadsprekende en roddelende mensen uit je omgeving; zij helpen je niet, ze maken je ziek! De beste stuurlui staan nog steeds aan wal!

Er gaat tijd overheen en het is soms knap moeilijk en ingewikkeld allemaal, maar er is vaak ook hulp en die kan je met beide handen aanpakken. Nu heb jij hulp nodig, straks ben jij degene die kan helpen. Zo hoort dat, zo kom je er doorheen. En zo help je elkaar het goede pad op, want dat is het enige pad dat ergens toe leidt.

Illustratie spelende kinderen

DE CONFRONTATIE AANGAAN

Los van mijn scheiding heb ik mijn portie diepe dalen in het leven zeker gehad. Misschien komen er meer; de tijd zal het leren maar ik ben er niet bang voor. Als er één ding is wat ik geleerd heb is het dit wel: ik ga de confrontatie aan en zal er beter uit komen. Zo lang ik dát kan doen kan ik alles aan!

 

Nog even terug naar kinderen. Mijn overtuiging is (en die is kort door de bocht en hard): bedenk dat jij degene bent die ze voor het leven beschadigt als je ervoor kiest om een vechtscheiding aan te gaan en in stand te houden. Dat lees je goed, in stand te houden, want een dergelijk proces eindigt nooit. Het is als een langzaam werkend gif dat je jezelf, je kinderen en je omgeving toedient. Dat hoeft niet, dat is een keuze!

 

Loslaten en op een positieve manier de draad weer oppakken werkt niet alleen in geval van scheiding. Ik weet dat het áltijd helpt, overal! Misschien kan je voor jezelf eens bedenken wat jou al heel lang hindert. Waar je al tijden boos of verdrietig om bent, een knoop van in je maag hebt. En kijk dan eens of je je voor kunt stellen wat er zou gebeuren als je dat zou kunnen loslaten en focussen op wat er écht toe doet. Het kan niet binnen 1 dag, maar wel sneller dan je denkt en... je hebt er de rest van je leven profijt van!

Spreuk over loslaten

BewaarPin

Scheiden kan je ook goed doen

Reactie schrijven

Commentaren: 0