· 

WAAROM ZUID-AFRIKA

Zuid-Afrika Drakensbergen Mariepskop

OH, DIE EERSTE KEER…

 

2004. "Mam… stop… luister!"

 

Ik stond meteen stil en probeerde te horen wat Dochter hoorde. Even was er niets dan stilte en toen, heel zacht maar o zo duidelijk hoorde ik het ook. Ik keek Dochter vragend aan. Zonder geluid te maken vormde haar mond een woord: leeuwen! Oeps!!!

 

Zacht vertelde ze me dat als je dit geluid kunt horen, de dieren vrij dicht in de buurt zijn. OEPS OEPS! Kippenvel en koud zweet streden om voorrang, maar wat een ongelofelijke ervaring!

Leeuw in Afrikaanse bush

Oudste Dochter was na haar studie drie maanden in Zuid-Afrika geweest bij verschillende projecten en eenmaal weer in Nederland had ze heimwee. Ze wilde terug en dat is ook gebeurd. Heftig voor een moeder, maar ik ben niet voor de grens gaan liggen om haar tegen te houden, want ik begreep het zo goed.

 

Binnen vijf maanden was ze weer in Afrika, nu voor een jaar, als als assistent bij een project midden in big-5 gebied. Halverwege dat jaar besloot ik ook maar eens een kijkje te gaan nemen in dat bijzondere land, waarvan men zegt dat je er onuitwisbaar verliefd op wordt zodra je geland bent met je vliegtuig. Ja natuurlijk, dat zal wel! Nu, na zeven bezoeken inmiddels, weet ik dat ik inderdaad op slag verliefd werd en dat dit nooit meer zal verdwijnen!

KIND ACHTERNA

Vrouw met aapje in Zuid-Afrika

Nooit van mijn leven zou ik alleen op een grote reis gaan. Dat durfde ik gewoon niet. Allemaal vreemde plaatsen en ‘enge mannen’, no way dat ik dat zou gaan doen. Maar Dochter ging wel. In haar eentje, qua lengte kleiner dan ik en zeer onervaren. Maar ze ging!

 

Ze had duidelijk meer zelfvertrouwen dan haar mams, vloog erheen en kwam zomaar veilig en goed aan daarginds. En de berichten die ze stuurde waren lyrisch. Enthousiast. Uitnodigend en ontzettend vreselijk nieuwsgierigmakend.

 

Dus trok ik de stoute schoenen aan, nam voor de zekerheid ook een paar slippers mee en ging. Wat Dochter kan, moet ik ook kunnen, toch? En weet je, ik vond het helemaal niet eng. Het enige dat eng was in het hele verhaal waren de beren op de weg die ik daar voor mijn reis zelf geplaatst had;-)

Eastgate Airport in Hoedspruit Zuid-Afrika

Even terug naar 2004. Ik was die middag aangekomen op Eastgate Airport vlakbij Hoedspruit. Wij noemen het altijd liefkozend Hoedspruitje AirPort, omdat het zo klein is. Net een flinke boerderij aan het einde van een enorm lange landingsbaan (tegenwoordig aardig uitgebreid i.v.m. groei toerisme).

 

Samen met Dochter reed ik naar het project waar zij dat jaar verbleef. Ik zou daar drie weken doorbrengen. Nooit, maar dan ook nooit had ik verwacht dat dit land zo’n overweldigende indruk op me zou maken. Oké, ik ben sowieso helemaal idolaat van de natuur, maar er is nog een verschil tussen geweldig, supergeweldig en mijn-hemel-wat-is-dit-ongelofelijk-supergeweldig!

Eenmaal op het project kreeg ik een bijzonder warm welkom van de eigenaren en kon ik mijn Rondavel (ronde hut) betrekken. Voor de avond zou vallen, dat was toen rond 19:00 uur, stelde Dochter voor even een klein stukje de bush in te lopen. Nou lag dit project midden in big-5 gebied dus ik vond het wel heel spannend, maar als je Nederland gewend bent dan heb je geen idee, ik herhaal: GEEN IDEE, wat je overkomt! We waren net buiten het hek toen een paar grote giraffen vlak voor ons het pad overstaken en geloof me, dit was zo onverwacht en zo indrukwekkend dat de tranen over mijn wangen liepen. Zo hoort het. Dit is hun habitat. Niks niet gevangenschap, daar komen ze totaal niet tot hun recht! We zijn blijven staan tot de dieren weg waren en zijn toen doorgelopen.

3 Giraffen in Zuid-Afrika in het bos

BEETJE ENG WEL

We vonden een holletje in de grond van een Baboon Spider (baviaanspin). Hij was thuis, want de ingang was afgeschermd met spinrag. Heel voorzichtig stak ik een stokje door zijn voordeur naar beneden en voelde de kracht van deze spin toen hij het vreemde voorwerp uit zijn huisje wilde verwijderen. Meteen kalm het stokje teruggetrokken en het dier verder met rust gelaten. Alleen het voelen gaf al een indruk van de grootte van de spin. Ik was weer een indrukwekkende ervaring rijker en toen hoorden we dus de leeuwen. Eeeeeh, Dochter, moeten we niet terug naar het project? Dochter??? Voor een eerste dag, net vers in Zuid-Afrika, was dit genoeg opwinding maar had ik het willen missen? Nooit!

NACHTELIJK AVONTUUR

Auto bij Blyde River Canyon in Zuid-Afrika

Er waren ook een paar vrijwilligers, jonge Nederlandse vrouwen van Dochters leeftijd en we hebben met zijn allen veel ondernomen die weken. Veel te veel om allemaal op te noemen in dit blog maar wat heb ik ongelofelijk veel gezien en beleefd!

 

Ook ’s nachts een keer het bed uit om achterin een open bakkie (de Colt op de foto waar Dochter en (een veel jongere;-) ik op staan) de bush in te rijden om een ‘lion kill’ te zien. Twee mannetjesleeuwen hadden een wildebeest gedood en er heerlijk van gegeten. Daar ga je dan, in het complete donker, op zoek naar dit pittige stel. We roken op een gegeven moment de lucht van meerdere kadavers. Kennelijk was dit een perfecte plek om te jagen voor leeuwen. Even later zagen we in de koplampen de mannen lopen. Een stukje verder ploften ze met hun dikke buik neer, eentje naast het pad en de ander er midden op.

 

En toen konden wij dus ook nergens meer heen;-) Ik kan je vertellen….. nee, ik ga je niks vertellen. Alleen dat je dit meegemaakt wilt hebben. Zelf er zijn, ruiken, voelen, horen, ervaren en vooral genieten zoals je nog nooit genoten hebt!!! Hieronder een paar (sorry, zeer slechte) foto's van die nacht. 

Een van de leeuwen loopt voor de auto op het pad.

Een volgegeten leeuw ligt uit te buiken onder een struik.

De volgende dag nog even bij het kadaver gekeken.


Dochter wilde ‘iets met dieren doen’ na haar studie, nou, inmiddels doet ze dus al meer dan 14 jaar iets met dieren. En dan heb ik het over honden, prachtige vogels, giraffen en struisvogels, maar ook over grote spinnen, gifslangen, schorpioenen, leeuwen, olifanten, cheeta’s en wat er alzo meer rondloopt en -kruipt in dit machtige, prachtige land.

 

Sinds 13 jaar heeft zij er haar bedrijf: Chameleon Travel Africa. Ze heeft diverse projecten in haar pakket, geweldig voor vrijwilligers en stagiairs. Maar ook voor senioren zoals ik;-) Kortom: voor alle leeftijden.


Nou is het leven in de Afrikaanse bush, in ‘the middel of nowhere’ bij Dochter thuis zeker avontuurlijker dan in het minder wilde Nederland. Ik heb Schoonzoon ‘s avonds in het donker een grote python zien wegjagen uit het kippenhok. Hij heeft een kip kunnen redden uit de wurggreep van de slang. Ik vroeg aan Schoonzoon waarom de rest van de kippen zo rustig op stok bleef zitten terwijl vlak erboven de python over een balk kroop. Hij vertelde dat kippen niet bang zijn voor iets dat ze niet zien. Nooit geweten en het zal best maar het was een bizar gezicht!

MOWGLI

Jongen met diverse dieren in Zuid-Afrika

Mijn Kleinkids noem ik ook wel mijn Mowgli’s. Ze lopen liefst op blote voeten en kunnen in bomen klimmen als de beste. Ze lopen zo het huis uit de natuur in. Kleinzoon is al een redelijk formaat wandelende Afrikaanse encyclopedie en hij vind het leuk om me les te geven als ik daar ben. Zo jong en dan al zoveel weten van de natuur, dat gun je ieder kind! Kleinzoon is duidelijk van het mannelijk geslacht. Hij is visser, valkenier, dierenarts in de dop, klimmer, zwemmer, ruiter en ga zo maar door. Hij leert enorm veel van zijn vader. Schoonzoon is voor mij dan ook de beste gids die ik me kan wensen als we trips maken!

 

Kleindochter is ook gek op het leven daar maar is ook bijzonder gecharmeerd van nagellakjes, leuke kleertjes en mooie haartjes. Powergirl in Africa:-)

Meisje met diverse dieren in Zuid-Afrika

Afijn, ik kan nog wel 20 blogs schrijven over mijn ervaringen in Zuid-Afrika en misschien doe ik dat ook nog wel een keer. Maar hoe geweldig elke reis daarnaartoe ook is, die eerste keer was onvergetelijk! Alhoewel, de tweede keer ook. En de derde. En..... ;-) 

Lees meer Zuid-Afrika

BewaarPin

Blog met humor over reizen, kat, eten, recepten, foto's
Commentaren: 0