· 

YOGHURT MET HERINNERING

Glas yoghurt met banaan en diksap

Mijn moeder maakt het vroeger regelmatig: opkloppudding. Oftewel melk (of soms yoghurt) met Saroma erdoor. Het was zoiets als een luxe armeluistoetje, maar in mijn herinnering was het zálig! En soms, heel soms, kregen we er vruchtjes uit blik en/of slagroom op. Gelukzaligheid ten top!

Yoghurt en pakje poederpudding met bananensmaak

Toen de coronacrisis net uitbrak en Nederland geadviseerd werd zoveel mogelijk thuis te blijven en niét te hamsteren, werd er dus naar hartelust gehamsterd. Als gevolg daarvan greep ik hier en daar mis in de supermarkt.

 

Zo ook bij de Griekse yoghurt die ik al jaren eet. Omdat ik toch iets mee wilde nemen kocht ik 2 bekertjes andere yoghurt (zie foto). Roeryoghurt. Wat er dan aan geroerd is weet ik niet maar het staat wel interessant;-) Afijn, 1 bekertje was al vrij snel op maar ik vond het blijkbaar niet zo lekker want beker 2 stond een week later nog steeds in de koelkast. 

 

Omdat weggooien voor mij niet echt een optie is dacht ik na over een recept waarin ik het kon verwerken.

OMAPUDDING

Yoghurt met Mariabeeldje

Toen herinnerde ik me dat mijn moeder vroeger Saroma puddingpoeder door melk (en incidenteel door yoghurt) klopte. Dat was een goede herinnering en ik wist wat ik ging doen met de overgebleven beker yoghurt!

 

Eigenlijk heerlijk hè, dat je je zo kunt verheugen op iets dat je laaaaang geleden voor het laatst hebt gegeten! 

 

Saroma bestaat niet meer maar mijnheer Dr. Oetker heeft vergelijkbare pakjes te koop, dus daar een van meegenomen. Bananensmaak leek me wel wat. Ik verheugde me erop maar het werd een teleurstelling: zelden heb ik iets geproefd dat zó chemisch smaakte!

Glas met bananenyoghurt

De vruchtensiroop die ik erbij had gedaan en de schijfjes banaan maakten het nog enigszins goed. Serieus, het was te eten maar daar hield het ook mee op. Ik heb de verpakking er toen op nagelezen en daar stond niets anders dan E-nummers op. Ah, vandaar! Maar goed, de herinnering is nog steeds intact, we wisten toen niet beter. In die tijd, en dan praat ik over de jaren 50/60 van de vorige eeuw stonden de ingrediënten volgens mij nog niet op verpakkingen. 

 

Ik heb wel eindelijk 'standje scheef' kunnen uitproberen. Dat wilde ik al heel lang maar omdat ik nooit pudding of zo maak, kwam het er niet van. In dit geval heb ik de aangemaakte yoghurt in een glas gegoten dat ik scheef hield en in diezelfde stand heb ik het in de koelkast gezet. Als het opgesteven is dan blijft de inhoud dus schuin staan als je het glas recht neerzet. En dat vind ik dan weer een heel geslaagde vorm om iets te serveren. Dus... al met al vond ik dit, al was de pudding zelf eenmalig, tóch een geslaagd 'recept'!

LEKKER BEZIG

Ik ben er lekker mee bezig geweest. Dat de uiteindelijke pudding tegenviel was jammer maar ik heb me verder heel goed vermaakt. De foto's bijvoorbeeld: die laten zien dat met een telefoon hele mooie plaatjes te maken zijn. Hier en daar iets rechttrekken en lichter maken maar verder prima! En dan ben ik nog een poosje bezig geweest met het schrijven van dit blog. Wat is dus de moraal van dit verhaal: slecht eten houdt je van de straat en uit de kroeg;-)

BewaarPin

Blog over yoghurt met puddingpoeder

Reactie schrijven

Commentaren: 0